„1989. Pozytywny mit” w rocznicę stanu wojennego
W rocznicę stanu wojennego w Izbie Pamięci Solidarności zaplanowano okolicznościowe uroczystości. Obchody rozpoczną się jednak o godz. 10:00 złożeniem kwiatów, tradycyjnie, na Skwerze Solidarności.
13 grudnia o godz. 13.00 w kamienicy przy ul. Damrota 1 przy dobrej kawie będzie można posłuchać rozmowy o musicalu i książce „1989. Pozytywny mit” duetu Moka Ostrowska i Mirosław Wlekły. Dyskusja dotyczyć będzie także tego, jakiej dzisiaj potrzeba narracji o Solidarności. W spotkaniu uczestniczyć będzie młodzież i działacze Solidarności w latach 80.
Po spotkaniu, o. godz. 14:00, udostępnione zostaną kolejne nagrania w ramach „Osobistych ścieżek Solidarności”, m.in. Władysława Frasyniuka, Jana Rulewskiego i Jarka Chołodeckiego.
– Mamy już nagrane wspomnienia sześciu osób: Grażyny Staniszewskiej, Zbigniewa Bujaka, Władysława Frasyniuka, Stanisława Jałowieckiego, Jana Rulewskiego i Jarosława Chołodeckiego. Działa to w taki sposób, że przy tablicach opisujących konkretne wydarzenie, np. stan wojenny, zwiedzający mogą za pomocą kodu QR uruchomić krótkie wspomnienia jednego z opozycjonistów z lat 80. Są to działacze ogólnopolscy i lokalni. Opowiadają często swoje osobiste historie związane z tym wydarzeniem. Dostępne są jednorazowe słuchawki i przejściówki. Ten projekt realizujemy wspólnie z państwa redakcją, czyli „Czasem na Opole” – tłumaczy Iwona Kirstein z Fundacji im. Romana Kirsteina.
13 grudnia wystawa będzie otwarta w godz. 11.00 – 15.00, a swoją fachową wiedzą służy społeczna kustosz, Urszula Zajączkowska.
Przypomnijmy, że wystawa stała „Śladami czasu nadziei” otwarta została w czerwcu 2019 roku, kilka miesięcy po śmierci jej inicjatora, św. pamięci Romana Kirsteina. Na planszach rozmieszczonych wokół poddasza Izby Pamięci Solidarności zwiedzający zapoznają się w kolejności chronologicznej z historią opolskiej solidarności na przestrzeni lat 1980-1990, przestawionej na tle wydarzeń ogólnopolskich, jak wprowadzenie stanu wojennego, wizyta w ojczyźnie Jana Pawła II, czy śmierć ks. Jerzego Popiełuszki. Zamierzeniem autorów wystawy było pokazanie różnic między ustrojem politycznym wtedy panującym, a zmianami, do których Solidarność dążyła i doprowadziła.
Na osobnych planszach ukazana jest satyra rysunkowa publikowana na łamach prasy związkowej, jako ważne narzędzie walki politycznej. Uzupełnieniem plansz są gabloty zawierające oryginały dokumentów, znaczków i innych pamiątek, a dopełnieniem dwa monitory multimedialne umożliwiające przeglądanie zgromadzonych materiałów archiwalnych. Zebrano także kilka artefaktów z okresu Solidarności, jak telefon, w którym po podniesieniu słuchawki wciąż usłyszeć można „rozmowa kontrolowana…”, wyżymaczkę z pralki Frania, która służyła jako powielacz solidarnościowej bibuły, czy radio, z którego głośnika przed laty płynął głos Wolnej Europy. Wystawie towarzyszy melodia piosenki, a właściwe rzec można dziś pieśni „Mury”, do której słowa napisał Jacek Kaczmarski inspirując się piosenką „L’estaca” skomponowanej w 1968 roku przez katalońskiego pieśniarza Lluisa Llacha.
