56 lat temu powstała ulica Budowlanych
15 maja 1970 r. nadano nazwę ulicy biegnącej od Książąt Opolskich przez rondo i dalej w kierunku Czarnowąsów. To wtedy narodziła się ul. Budowlanych. Jak czytamy w miejskich kronikach Opola, zrobiono to „w uznaniu zasług opolskich budowlanych dla rozwoju województwa opolskiego i Opola w okresie 25-lecia PRL na odcinku gospodarki, kultury, oświaty i gospodarki komunalnej”.
Z książki „Ludzie i historia w nazwach ulic Opola” autorstwa Moniki Choroś i Łucji Jarczak dowiadujemy się, że starsze nazwy tej ulicy miały charakter kierunkowy. Początkowo dzisiejsza Budowlanych określana była jako „droga do Czarnowąs”, potem jako „droga prowadząca do miejscowości Pokój”. Nazwa ulicy okazała się na tyle uniwersalna, że ani okres PRL-u, ani późniejsze przemiany niczego już nie zmieniły. Ulica Budowlanych pozostała do dzisiaj. A w historii naszego miasta nie zawsze tak bywało.
Dzierżyński „lepszy” od księcia
W kronikach odnaleźliśmy też inną ciekawostkę. W 1951 roku, a więc w okresie kumulacji stalinizmu w Polsce, w Opolu zmianą ulic postanowiono spopularyzować nazwiska „bohaterów klasy robotniczej”. I tak m.in. przemianowano ulicę wybitnego kompozytora i męża stanu Paderewskiego na alkoholika i nieudolnego generała na sowieckich usługach Świerczewskiego, ostatniego Piasta z linii książąt opolskich księcia Jana Dobrego na zbrodniarza Dzierżyńskiego, a wybitnego gen. Le Ronda na oddaną komunistkę Różę Luksemburg.
Czy coś po tych ulicach zostało? Decyzją z 1991 roku przywrócono ulicę księcia Jana Dobrego, a Świerczewskiego zastąpił generał Józef Haller, zaś Paderewski obecnie to spadek po Schubert Strasse. Trzecia ze wspomnianych ulic dzisiaj nie upamiętnia ani gen. Le Ronda, ani tym bardziej Róży Luksemburg. Znamy ją jako Orląt Lwowskich, jedną z najbardziej urokliwych w Śródmieściu.
Dariusz Król
