Itaka Arena – stadion przy Olejnika
Historia Odry Opole od samego początku nierozerwalnie łączy się z ulicą Oleską i sąsiadującym z nią stadionem miejskim. Jednak równo od roku klub ma nowy adres, bo ma nowy stadion. Itaka Arena mieści się przy ulicy Leonarda Olejnika. Jest okazja, aby przypomnieć założyciela i pierwszego prezesa Odry Opole. Nowo założony klub nawiązywał do historii Pogoni Lwów, od którego wziął barwy niebiesko-czerwone.
Olejnik to postać, która dziś być może jest już nieco zapomniana i nie wymieniana jednym tchem z trenerami oraz zawodnikami Odry Opole, ale bez niego klub mógłby nigdy nie powstać. Przez ostatni rok mówiło się o nim coraz więcej. I słusznie, bo zasługuje na to, aby na stałe funkcjonować w pamięci mieszkańców Opola i całego regionu. Był nie tylko pierwszym prezesem, ale także założycielem drużyny. Wszystko zaczęło się 16 czerwca 1945 roku, gdy odbyło się zebranie organizacyjne założycieli pierwszego powojennego klubu sportowego w regionie, który wówczas przyjął nazwę Opolski Klub Sportowy „Odra”. Za pomysłodawcę i założyciela klubu uznawany jest właśnie mecenas Leonard Olejnik, który był również debiutanckim prezesem. Pierwszym zorganizowanym wydarzeniem w historii klubu był bieg uliczny, a oprócz piłkarzy organizacja zrzeszała wówczas także lekkoatletów i tenisistów. Wkrótce dołączyły sekcje boksu, hokeja na lodzie i siatkówki.
Tak pierwszy prezes wspominał okoliczności powstania Odry Opole: „Pewnego letniego wieczoru podczas pogawędki wysunięto zagadnienie nazwy drużyny, bo o jakimś zorganizowanym klubie oczywiście mowy jeszcze nie było. Jako kilkunastoletni kibic poznańskiej „Warty” zaproponowałem wówczas nazwanie drużyny „Odrą”, co też jednomyślnie przyjęto. Zatem urodziła się Odra latem 1945 roku. Jako pierwszy prezes pierwszego na Opolszczyźnie klubu sportowego zarejestrowałem Klub Sportowy „Odra” i pierwszy jego Zarząd w ówczesnym Zarządzie Miejskim w Opolu.”
Leonard Olejnik urodził się w Koźlu (dzisiaj dzielnica Kędzierzyna-Koźla). Ukończył prawo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 1931 roku. Poza pracą zawodową interesował się również fotografią. W 1937 roku, został członkiem Towarzystwa Miłośników Fotografii w Poznaniu, co dało mu możliwość wystawiania swoich prac na różnych wystawach. W 1939 roku, przeprowadził się wraz z rodziną do Krakowa, gdzie został aresztowany przez gestapo i spędził kilka miesięcy na Montepulich.
W marcu 1945 roku przyjechał do Opola, gdzie pracował przy tworzeniu administracji w Zarządzie Miejskim i Starostwie Powiatowym w Opolu. W tym samym roku założył Odrę. Tak wspomina ten moment w życiorysie, który napisał w 1947 roku.
„Do Opola przybyłem z pierwszą grupą pracowników państwowych i samorządowych t.j. w dniu 24 marca 1945 r. Od tego dnia pracowałem w Starostwie do 31 sierpnia 1945 r. w charakterze p.o. kierownika Referatu Społeczno-Politycznego i równocześnie w Zarządzie Miejskim w Opolu organizując Referat Mieszkaniowy i jako jego pierwszy kierownik. Po zorganizowaniu tego działu mianowany zostałem przewodniczącym Komisji Odwoławczej przy Komisji Mieszkaniowej. Stanowisko to piastowałem do chwili długotrwałej choroby, spowodowanej katastrofą motocyklową w lipcu 1946 r.”
Wraz ze Stanisławem Boberem współtworzył Stowarzyszenie Miłośników Fotografii w Opolu, którego został pierwszym prezesem w 1946 roku. W 1951 roku, został przyjęty do Związku Polskich Artystów Fotografików. Prezentowane wystawy fotograficzne były efektem dalekich wojaży do Afryki, Chin, Indii czy Meksyku. Miał kilkanaście wystaw indywidualnych w kraju i za granicą, m.in. w Poczdamie, Warszawie, Opolu, Nysie. W 1952 roku zorganizował pierwszy Zespół Adwokacki w Opolu.
Zmarł 16 listopada 1982 roku w Opolu, w wieku 77 lat.
(dk)
Na zdjęciu początki Odry Opole. Zdjęcie Leonarda Olejnika z rodzinnego albumu córki.
