Jak obcokrajowcy uczą się języka polskiego? Odpowiedzią – glottodydaktyka!

Język polski regularnie trafia na listy najtrudniejszych języków świata, a mimo to coraz więcej cudzoziemców chce się go uczyć. Studenci z Włoch i Hiszpanii na wymianach akademickich, specjaliści IT z Indii pracujący w polskich firmach czy dzieci rodzin, które wyemigrowały — każde z nich potrzebuje wsparcia w nauce języka. Jeśli chcesz pełnić rolę takiego edukatora, poznaj glottodydaktykę.

Czym jest glottodydaktyka?

Glottodydaktyka to dziedzina zajmująca się nauczaniem języków obcych. W przypadku polszczyzny odnosi się ona do nauczania języka polskiego jako obcego, czyli pracy z osobami, dla których nie jest on językiem ojczystym.

To inne podejście niż nauczanie języka w polskiej szkole. Osoba ucząca się polskiego nie zna intuicyjnie zasad gramatycznych, nie słyszy różnicy między „sz” a „ś”, ani nie rozumie, dlaczego mówi się „idę na pocztę” zamiast „idę do poczty”. Zadaniem glottodydaktyka jest wyjaśnić te zasady w sposób zrozumiały dla kogoś z innym zapleczem językowym i kulturowym.

Nauczanie języka polskiego jako obcego obejmuje pracę z różnymi grupami: z dziećmi i dorosłymi, osobami zaczynającymi naukę oraz zaawansowanymi, migrantami i studentami zainteresowanymi polską kulturą. Każda z tych grup wymaga innego podejścia, materiałów i sposobu pracy.

Dlaczego zapotrzebowanie na glottodydaktyków rośnie?

W Polsce przybywa osób z zagranicy: na uczelniach studiują obcokrajowcy, w firmach pracują specjaliści z różnych krajów, a w miastach osiedlają się rodziny z doświadczeniem migracyjnym. W wielu z tych sytuacji pojawia się potrzeba nauki języka polskiego.

W szkołach rośnie liczba uczniów, którzy uczą się polskiego jako drugiego języka i jednocześnie realizują program nauczania. Dla nauczycieli to duże wyzwanie, zwłaszcza dla tych, którzy nie mają odpowiedniego przygotowania.

Rośnie też zainteresowanie j. polskim wśród Polonii i potomków emigrantów – osób, które chcą odzyskać kontakt z językiem swoich przodków. To specyficzna grupa: często rozumieją polski słyszany w domu, ale nie potrafią mówić ani pisać. Praca z nimi wymaga znajomości koncepcji języka odziedziczonego.

Jak zdobyć kwalifikacje do nauczania języka polskiego jako obcego?

Jeśli chcesz profesjonalnie uczyć cudzoziemców języka polskiego, potrzebujesz odpowiedniego przygotowania. Sama znajomość języka ojczystego nie wystarczy – musisz rozumieć, jak polski funkcjonuje z perspektywy osoby uczącej się, znać metody dydaktyczne, umieć dostosować materiały do poziomu i potrzeb ucznia.

Wyższa Szkoła Kształcenia Zawodowego przygotowała studia podyplomowe z glottodydaktyki. Obejmują one dwie ścieżki kształcenia, zależnie od Twoich dotychczasowych kwalifikacji:

• Ścieżka nauczycielska (dla osób posiadających przygotowanie pedagogiczne) daje pełne kwalifikacje do prowadzenia zajęć z języka polskiego jako obcego na różnych etapach edukacyjnych – w szkołach, przedszkolach, placówkach oświatowych. Możesz też prowadzić kursy dla cudzoziemców.
• Ścieżka lektorska (dla osób bez przygotowania pedagogicznego) przygotowuje do nauczania języka polskiego jako obcego poza systemem oświaty – na kursach językowych, zajęciach indywidualnych, w firmach szkoleniowych. To doskonała opcja dla osób, które chcą pracować jako freelancerzy lub prowadzić własną działalność edukacyjną.

Osobom, którym zależy na uzyskaniu kwalifikacji do nauczania w placówkach oświatowych, nieposiadającym kwalifikacji pedagogicznych WSKZ umożliwia zapisanie się na studia z dwóch zakresów jednocześnie. Wybierając taki wariant, słuchacz otrzymuje rabat w wysokości 25% na studia z zakresu przygotowania pedagogicznego.

Więcej informacji znajdziesz na stronie: studia-pedagogiczne.pl.