Wszyscy lubimy wspomnienia (6): Album „Sportowca”
Zanim powstanie Muzeum Odry Opole, opowieści o klubie, wydarzeniach, ale przede wszystkim o ludziach publikowane są na stronach dedykowanych tym właśnie treściom (fb, instagram). Kto jeszcze nie zajrzał, zachęcamy. Redakcja „Czasu na Opole” włączyła się w akcję szukania pamiątek klubowych, uruchamiając przy okazji stałą rubrykę, w której publikowane są opowieści, zdjęcia i pamiątki związane z OKS Odrą Opole. Jeśli ktoś chce się podzielić swoimi zbiorami, prosimy o kontakt: muzeum@odraopole.pl lub na fb/messenger Muzeum Odry Opole.
Album „Sportowca” (sezon 1971/72, z autografami), a w składzie m.in. wybrany do jedenastki 80-lecia OKS Odra Opole S.A. Antoni Kot (trzeci od lewej w dolnym rzędzie). Do pierwszego zespołu trafił w 1962 roku. Na przestrzeni 16 sezonów rozegrał dla Niebiesko-Czerwonych ponad 500 spotkań (11 sezonów w ekstraklasie, 211 meczów, 23 gole).
Tak wspomina go wieloletni kierownik drużyny, Andrzej Mazurek:
Wychowanek Tempa Opole z Zakrzowa. Dużo tam było dobrych piłkarzy: trzech Kotów, Trzmiel, Król i wielu bokserów. Bardzo sportowa dzielnica. Antek był trochę leniwy i właściwie karierę zrobił dzięki Jasiowi Śliwakowi. Ten lwowiak z urodzenia, który całe powojenne życie związał z Odrą, wsiadał na motor i jak Antka nie było w klubie jechał do niego, robił mu awanturę i Kot znowu zaczynał trenować. A jedyny mecz reprezentacyjny zagrał 10 października 1971 roku na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie. W 46. minucie zastąpił Bronisława Bulę, a Biało-Czerwoni przegrali mecz eliminacyjny mistrzostw Europy 1972 z reprezentacją RFN 1:3, mając naprzeciw takie gwiazdy, jak Muller, Breitner, Netzer, Overath czy Heynckes. Syn Antka był wyróżniającym się juniorem Odry. Pamiętam, jak razem z Grzesiem Bryłką w międzywojewódzkiej lidze juniorów byli najlepszą dwójką pomocników. Szkoda, że obaj nie zrobili oczekiwanej kariery.
